بیمه پیمانکاری چیست و چگونه محاسبه میشود؟
بیمه پیمانکاری
همه شرکتها و سازمانهای تولیدی یا ساختوساز، در طول سالهای طولانی ممکن است تمام یا بخشی از پروژههای خود را به سایر مجموعهها محول کنند؛ این پروژهها با استفاده از قرارداد پیمانکاری ثبت میشوند و همانند سایر بخشهای اداری وکاری، هر قرارداد پیمانکاری دارای وجوه مختلفی است.
قرارداد پیمانکاری چیست؟
هر کارفرما (صرف نظر از میزان قدرت و فعالیت) بهطور معمول نمیتواند تمام پروژهها را بهصورت شخصی و مستقل اجرا کند و ناگزیر است که از خدمات سایر افراد نیز استفاده کند. این افراد که پیمانکار یا مقاطعهکار نامیده میشوند، در عوض اخذ مبلغی مشخص، به انجام کاری معین در بازه زمانی خاصی تعهد میدهند. به سندی که در بین این دو فرد (حقیقی یا حقوقی) ثبت میشود، قرارداد پیمانکاری میگویند. به این قرارداد ثبت شده، یک حق بیمه خاصی تعلق میگیرد که جزئیات آن در دو ماده قانونی یعنی ماده ۳۸ قانون تأمین اجتماعی و بخشنامه ۱۴ قانون جدید درآمد، بهصورت کامل معین شده است.
حق بیمه در قراردادهای پیمانکاری
حق بیمه بهصورت کلی مبلغی است که بر طبق قانون و با توجه به شرایط خاص هر موضوع (قرارداد، حقوق و…) باید به سازمان تأمین اجتماعی پرداخت شود. پرداخت حق بیمه معمولا از سوی کارفرما انجام شده و خود کارفرما باید حق بیمهی نیروهای خود را نسبت به حقوق و مزایای آنها محاسبه و پرداخت کند. این فرآیند در قراردادهای پیمانکاری به شکل دیگری انجام میشود و حق بیمه بر اساس مبلغی است که در قرارداد پیمانکاری ثبت میشود.
تضمین پرداخت حق بیمه پیمانکاری
برای انجام این کار، سازمان تأمین اجتماعی در راستای تضمین بیمهکردن نیروهای پیمانکار، کارفرماها را موظف کرده که بخشی از مبلغ قرارداد را تا زمان ارائه مستندات بیمهکردن تمام نیروهای پیمانکار، نزد خود نگه دارد. بنابراین بر طبق این قانون، پیمانکار برای دریافت دستمزد کامل، باید ابتدا نیروهای شاغل خود را بیمه کند و سپس برای تسویه حساب اقدام نماید. معمولا کارفرما ۵ درصد از قرارداد را تا زمان اجرای این فرآیند پرداخت نمیکند که این درصد ممکن است کمتر یا بیشتر نیز باشد.
نحوه اجرای قرارداد و حق بیمه پیمانکاری
پس از عقد قرارداد پیمانکاری، دو حالت ممکن است ایجاد شود:
- خود پیمانکار اجرای قرارداد را برعهده بگیرد
- کار را به پیمانکار و مقاطعهکار فرعی واگذار کند
حالت اول یعنی اجرای قرارداد توسط کارفرما، ممکن است دو شکل متفاوت دیگر داشته باشد. ممکن است پروژه بهنحوی باشد که پیمانکار بهتنهایی کار را انجام داده و هیچ کارگری را استخدام نکند. در این حالت به دلیل نبود کارگر و نیروهای مختلف، الزامی به پرداخت حق بیمه وجود ندارد و هیچ بخشی از دستمزد پیمانکار، نزد کارفرما و یا سازمان حبس نخواهد شد. البته اگر پیمانکار برای اجرای قرارداد، کارگر یا کارگرانی را استخدام کرد، باید با توجه به شرایط کاری کارگران، حق بیمه را پرداخت کند. در این حالت اگر کارگران در کارگاهی مشغول به کار شوند، پیمانکار نقش کارفرما را در قبال آنها خواهد داشت و باید کارگران خود را بیمه کند. در این حالت است که کارفرمای اولیه باید ۵ درصد از مبلغ قرارداد اصلی را نزد خود نگه دارد تا پیمانکار موظف به بیمهکردن نیروهای خود شود.
حالت دوم این است که پیمانکار، اجرای کار را به پیمانکار دیگری واگذار کند که در این مورد، همان شرایطی که در اینجا بررسی کردیم، برای این پیمانکار فرعی نیز ایجاد خواهد شد. یعنی اگر این پیمانکار از کارگر استفاده نکرده و کار را بهتنهایی انجام دهد، به دلیل عدم وجود کارگر، نیازی به پرداخت بیمه نیست. اگر پیمانکار دوم از کارگر استفاده کند، دو حالت اصلی رخ خواهد داد:
- اگر پیمانکار دوم از کارگر استفاده کند و هیچ رابطهای بین پیمانکار اول و پیمانکار دوم وجود نداشته باشد، مسئله حق بیمه بر اساس قوانین تأمین اجتماعی نخواهد بود و پیمانکار اصلی وظیفه پرداخت حق بیمه کارگران را برعهده ندارد؛
- اگر پیمانکار دوم همراه با کارگران کار کند، رابطه کارفرما و کارگری بین آنها و پیمانکار اول ایجاد خواهد شد و پیمانکار اول وظیفه پرداخت بیمه را برعهده خواهد داشت.
جهت مشاوره در زمینه بازسازی میتوانید با کارشناسان ما در ارتباط باشید.